Boodschappen

Februari 2025

Het is een grauwe dinsdagmiddag in februari. Ik heb net boodschappen gedaan in het centrum van Voorschoten. Terwijl ik met mijn volle boodschappentas richting de uitgang loop, zie ik haar. Ze plaats de grote deksel weer terug op de Nederland Schoon afvalbak. Ze heeft er net met haar handen doorheen gewoeld. Ik herken haar. De kleine tengere vrouw. Afvalbakken aftastend op zoek naar weggegooide statiegeldflesjes en -blikjes. Altijd waardig in hoe ze is. Ze doet haar ding. Om te overleven, is wat ik erachteraan denk. Ik loop naar mijn fiets, plaats mijn tas in de bakfiets.. En denk: zal ik haar wat geven? Twijfel. Maar innerlijk voel ik: doe het! Ik loop naar haar toe, zij loopt net weg. Ik versnel mijn pas en raak haar aan op haar rechter schouder. Ze stopt, draait zich naar me om, kijkt me aan. Ik open haar plastic tas, en leg een netje mandarijnen bovenop de paar flessen en blikjes die erin liggen. Alsjeblieft, zeg ik. Ze pakt mijn hand. Haar ogen kijken mij recht aan. Ze bedankt me. Wenst me gezondheid en meer goeds. Haar hand op haar borst. Mijn hand plaats ik op mijn hart. Ik ben ontroerd door deze vrouw, deze ontmoeting, tranen prikken….